no-img

مقاله MPLS چگونه کار می کند؟ - اول


م
ن
و
آرنه وب | قالب رایگان وردپرس | افزونه وردپرس

ادامه مطلب

ZIP
مقاله MPLS چگونه کار می کند؟ – اول
zip
آبان ۱۲, ۱۳۹۴

مقاله MPLS چگونه کار می کند؟ – اول


مقاله MPLS چگونه کار می کند؟ - اول

مقاله MPLS چگونه کار می کند؟ – اول

Multiprotocol Label Switching) MPLS) یک تکنولوژی انتقال است این تکنولوژی چندین سال است که به یک تکنولوژی معروف و محبوب تبدیل شده است. MPLS از یک مکانیزم Label زدن یا برچسب زدن برای ارسال بسته ها در شبکه استفاده می کند. در این مقاله می خواهیم این تکنولوژی MPLS را مورد بحث قرار دهیم.

http://dl.arneweb.ir/uploads/MPLS-1-arneweb-ir.png

به طور کلی اگر بخواهیم عملکرد MPLS را شرح دهیم عمل سوئچینگ را با استفاده از مکانیزم Label گذاری در بستر روتینگ انجام می دهد. یعنی یک بسته در هنگام ورود به شبکه MPLS براساس آدرس IP مقصد label گذاری می شود و در طول مسیر در لایه دوم و براساس این label هدایت می شود تا به مقصد برسد.
MPLS در یک لایه خاص از OSI قرار نمی گیرد و عملکرد آن بین لایه دوم (Data link) و لایه سوم (Network) قرار می گیرد به همین خاطر آنرا به عنوان یک پروتکل لایه ۲.۵ معرفی می کنند.
همانطور که اشاره شده MPLS از مکانیزم Label گذاری روی بسته استفاده می کند. Label های MPLS بین روترها پخش می شوند و روترها با استفاده از این labelها می توانند یک نقشه از labelهای شبکه بدست آورند. این labelها به بسته های IP متصل می شوند و روترها را قادر می سازد که با استفاده از این labelها بدون در نظر گرفتن آدرس IP اقدام به ارسال بسته ها کنند. در MPLS بسته ها به وسیله Label switching بجای IP switching ارسال می شوند.
تکنولوژی label switching یک تکنولوژی جدید نیست و شبکه های Frame Relay و ATM برای ارسال فریم ها و cell ها از آن استفاده می کرده اند. در Frame Relay و ATM ، در هر hop از شبکه label تغییر می کند و این تفاوت عمده این دو تکنولوژی با ارسال در IP Packet است. زمانی که روتر یک بسته IP را ارسال می کند هیچ تغییری در آدرس مقصد بسته نمی کند. در واقعیت labelهای MPLS برای ارسال بسته های مورد استفاده قرار می گیرد و از آدرس IP استفاده نمی شود.

حتما بخوانید :  دانلود مقاله برند یا نام تجاری‎

برخی مزایای استفاده از MPLS :


در اینجا به صورت خلاصه مزایای استفاده MPLS را در شبکه عنوان می کنیم :

  • استفاده از یک زیرساخت شبکه یکپارچه
  • بهتر از IP over ATM است
  • Border Gateway Protocol (BGP)-free core
  • بهینه شدن جریان ترافیک
  • مهندسی ترافیک
  • مدل peer-to-peer برای MPLS VPN

 

زیرساخت شبکه یکپارچه :


در MPLS ترافیک در هنگام ورود براساس مقصد label گذاری می شوند و از یک بستر عمومی عبور داده می شوند و این ویژگی یکی از مزایای بزرگ MPLS می باشد. یکی از دلایلی که IP به عنوان پروتکل شبکه جهانی انتخاب شد این است که بسیاری از تکنولوژی های دیگر را می توان از آن عبور داد.
استفاده از MPLS به همراه IP این امکان را به ما می دهد که هر چیزی را که بخواهیم منتقل کنیم. اضافه کردن label به بسته ها باعث می شود که بتوانیم در یک بستر MPLS پروتکل های غیر IP را منتقل کنیم. MPLS میتواند IPv4 ، IPv6 ، Ethernet ، HDLC ، PPP و دیگر تکنولوژی های لایه دو برای برای ما منتقل کند.
به ویژگی که هر نوع فریم لایه دو در بستر MPLS منتقل گردد Any Transport Over MPLS یا AToM گفته می شود. روترهای که ترافیک AToM را منتقل می کنند نیاز به اطلاع از محتوای آن ندارند و برای ارسال آن تنها نیاز به خواندن Label آن دارند. به زبان ساده می توان MPLS را یک روش ساده برای ارسال ترافیک پروتکل های مختلف در یک شبکه نامید.
به توجه به تعاریف بالا MPLS این امکان را به Service Provider می دهد که انواع پروتکل های مورد نیاز مشتریان خود را با استفاده از یک شبکه واحد انتقال دهد.

حتما بخوانید :  گزارش کارآموزی حسابداری در یک شرکت بازرگانی

Better IP over ATM Integration :


در دهه ۹۰ میلادی پروتکل IP توانست از سایر پروتکل های لایه سوم مانند AppleTalk ، IPX ، و DECnet پیشی بگیرد. IP یک پروتکل نسبتا ساده و فراگیر است. ATM به عنوان یک پروتکل لایه دوم نتوانست مطابق انتظار ظاهر شود و بیشترین موفقیت آن در استفاده به عنوان یک پروتکل WAN برای Service Provider ها بود.
روش های مختلف برای ادغام ATM با IP ارائه شد اما پیاده سازی و خطایابی این روش ها بسیار سنگین و پیچیده بود. یکی از دلایل بوجود آمدن MPLS جایگزینی یک روش جدید و بهتر برای IP over ATM بود.

BGP-Free Core :


نحوه کار کرد MPLS

زمانی که شبکه Service Provider می خواهد ترافیک را منتقل کند هر روتر باید به مقصد بسته نگاه کند. اگر بسته ها به خارج از شبکه Service Provider بخواهد ارسال شود این آدرس های خارجی باید در جدول مسیریابی همه روترها وجود داشته باشد. این آدرس های خارجی توسط BGP حمل می شوند مانند آدرس های شبکه مشتریان یا آدرس های شبکه اینترنت. این به این معناست که همه روترهای Service Provider باید BGP را اجرا کنند.
اما MPLS این امکان را می دهد که ارسال بسته به جای بررسی آدرس IP براساس Label صورت گیرد. این label اطلاعاتی است که به روترهای میانی نشان می دهد که بسته باید به کدام روتر edge ارسال شود. در نتیجه روترهای Core نیازی به داشتن اطلاعات IP برای ارسال بسته ها ندارند و این باعث می شود روتر های Core نیازی به اجرای BGP نداشته باشند.
اما روتر های لبه یا همان Edge Router ها همچنان برای ارسال بسته ها نیار به بررسی آدرس IP دارند در نتیجه این روترها باید BGP را اجرا کنند.
شکل زیر یک شبکه MPLS را نسان می دهد که روترهای Edge آن BGP را اجرا کرده اند :

http://dl.arneweb.ir/uploads/MPLS-2-arneweb-ir.png

یک ISP را در نظر بگیرد که دارای ۲۰۰ روتر است بدون MPLS باید روی تمام این روتر BGP را اجرا کند اما اگر در این شبکه MPLS پیدا سازی شود تنها روتر های Edge که به طور مثال ۵۰ تا هستند نیاز به اجرای BGP دارند.
در شبکه های MPLS تمام روتر های Core ارسال بسته ها را بدون در نظر گرفتن آدرس IP و تنها با بررسی label بسته انجام می دهند و این باعث می شود که از بار اجرای BGP و پیچیدگی های آن رها شوند. جدول مسیریابی اینترنت یک جدول سنگین می باشد که عدم اجرای آن در روترهای Core باعث می شود که روتر به RAM و CPU کمتری نیاز داشته باشد.

حتما بخوانید :  قالب فروشگاهی میکرز برای وردپرس

در بخش بعدی مقاله سایر مفاهیم را مورد بحث قرار می دهیم.



درباره نویسنده

علیرضا نجاتی 602 نوشته در آرنه وب | قالب رایگان وردپرس | افزونه وردپرس دارد . مشاهده تمام نوشته های

دیدگاه ها


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *